Marlous Nooi (rechts op de afbeelding) is oprichter van het succesvolle filosofie-evenement ‘Filosofie voor het leven’ en communicatieprofessional. Ze heeft twee jonge zoons en trapt graag een balletje. Ajax is haar club. Tijdens haar filosofiestudie werd ze gegrepen door de vraag hoe het kan dat haar favoriete sport voetbal zoveel tegenstellingen in zich verenigt. Het is een volkssport met een duidelijke elite. Het is een sport die verbindt en scheidt. Het is een sport die draait om geld en macht, maar ook om liefde en magie. Over de ideeën die hierachter schuilgaan gaat haar summerschool ‘Filosofie van het voetbal’, die ze verzorgt samen met gastsprekers als Martine Prange, Sandra Meeuwsen (links op de afbeelding), Jan de Leeuw en Rens van der Vorst.
Hoe ben je met filosofie in aanraking gekomen?
Ik heb mijn hele leven interesse gehad in filosofie, maar heb er eigenlijk nog nooit iets mee gedaan. Toen ik een paar jaar geleden een vrij stressvolle baan als MT-lid had en promotie kon maken, vroeg ik me af of ik daar nou echt gelukkig van zou worden. Op papier was dit geweldig en ik zou dan verschillende carrièredoelen bereiken. Maar diep in mijn hart wist ik dat dit niet mijn pad was. Ik was ook al wat langer bezig met hoe ik nou een goed mens kon zijn, waarom er zoveel onrecht in de wereld was, en wat een goed leven dan precies was. Ik besloot ontslag te nemen, uit de ratrace te stappen en Toegepaste Filosofie te gaan studeren.
Wat heeft filosofie jou gebracht?
Enorm veel. Het grappige is dat ik eigenlijk nooit heb gedacht dat ik daadwerkelijk mijn werk zou kunnen maken van filosofie. Ik volgde de studie volledig uit persoonlijke interesse. De studie viel gelijk met een nogal chaotische periode in mijn privéleven, die periode bleek een perfecte inspiratiebron voor het toepassen van wat de grote denkers bedacht hadden. Hoewel ik de theorie veel moeilijker vond dat ik had verwacht, vond ik bepaalde rust en comfort in de grote denkers. Ik leerde dat de grote vragen die mij bezig hielden al 2500 jaar thema’s waren in de filosofie. Door de verschillende perspectieven van de filosofen toepasbaar te maken op mijn eigen leven, kreeg ik meer grip en inzicht op hoe ik bepaalde thema’s wilde aanpakken. Ik zocht antwoorden, kreeg veel vragen terug, maar doordat ik leerde dat iedereen een eigen perspectief had, vond ik rust in het niet-weten. Bovendien bleek al vrij snel dat ik wel mijn werk kon maken van filosofie: naast een interimperiode op als communicatieprofessional van de ISVW richtte ik samen met twee vrienden een eigen stichting op: Filosofie voor het Leven. Hier proberen we de kennis en wijsheid van 2500 jaar filosofie toepasbaar te maken op het praktische leven, bijvoorbeeld door evenementen te organiseren over concrete vraagstukken.
Wat maakte dat je de summerschool ‘Filosofie van het voetbal’ wilde geven bij de ISVW?
Het is altijd mijn jeugddroom geweest om bij Ajax te voetballen, of te werken. Voetballer ging ik helaas niet worden, dat was vrij snel duidelijk. Ik werkte ook nooit in de voetbalrichting, maar nam voetbal wel altijd mee naar mijn werk. Ik organiseerde voetbaltoernooien bijvoorbeeld. Na mijn ontslag bij dat bedrijf uit de eerste vraag, kwam er alsof het zo bedoeld was, een communicatievacature vrij bij Ajax. Het leek het lot, en ik kwam ook een paar rondes door, maar werd het uiteindelijk niet. Mijn hart was gebroken, want het was toch een beetje alsof mijn grote liefde me afwees. De liefde van mijn kant verdween alleen niet. Ik ging filosofie studeren en schreef in mijn opdrachten veel over Ajax. Ik citeerde ook wel elke les ergens Johan Cruyff. Het voelt een beetje alsof de cirkel rond is: mijn twee passies komen samen in deze summerschool. Misschien was dit uiteindelijk wel mijn lot.
Wat mogen deelnemers verwachten, en wat hoop je dat ze van de cursus meenemen?
Voetbal is een fantastisch spel. Tegelijkertijd is het niet alleen maar meer een spel, maar een keiharde industrie geworden. Voetbal heeft zoveel verschillende kanten. We slaan elkaar op de schouders bij een voetbalwedstrijd, maar buiten het stadion kijken we elkaar niet aan. We kunnen uren kijken naar mensen die over voetbal praten. Johan Cruyff vind ik echt magisch en mijn eerste kind heeft zijn tweede naam te danken aan Donny van de Beek. De magie van voetbal is onweerstaanbaar, en tegelijkertijd is er veel mis. Tijdens de cursus belichten we beide zijden, Er is ruimte om de magie van het voetbal te beleven en daarover te filosoferen. Tegelijkertijd is er ook ruimte voor kritisch geluid. Praten over voetbal is het mooiste wat er is, maar natuurlijk gaan we zelf ook voetballen, en we kijken samen de halve finales van het WK. Er is veel gezeur op voetbal, door de hooligans, de corrupte organisaties eromheen en het gedoe in de stadions. Maar voetbal is ook mooi en verbindend: hopelijk is de balans tussen die twee na deze week weer een beetje hersteld en kan de deelnemer het spelletje van beide kanten zien.
Tot slot: heb je een favoriete denker?
Mijn favoriete denker is natuurlijk Johan Cruyff! Verder ben ik enorm onder de indruk van mijn eigen sprekers tijdens de voetbalweek. Sandra Meeuwsen bijvoorbeeld. Een gepassioneerde sportfilosoof met een enorme bak kennis, die precies die twee kanten van de sport weet te belichten. Haar boek Sport = politiek is wat mij betreft een must read. En gelukkig komt ze ook naar onze week.