Laden Evenementen

« All Evenementen

Frontiers of Astronomy

6 augustus om 10:30 tot 10 augustus om 17:15

Frans Snik maakt aannemelijk dat we binnen twintig jaar buitenaards leven ontdekken in onze kosmische achtertuin. Simon Portegies Zwart bouwde een sterrenkundige supercomputer die hij op de fiets kan vervoeren. Chris van den Broecke schetst de toekomst van het detecteren van zwaartekrachtsgolven. Henk Hoekstra geeft het laatste nieuws over het grootste raadsel van ons heelal, de donkere materie waarmee 95% van de kosmos is gevuld. Marcel Vonk laat zien hoe de relativiteitstheorie en de kwantummechanica samenkomen in de snaartheorie. En passant legt hij ons ook uit hoe je pokertoernooien kunt winnen. Vincent Icke leidt ‘s ochtends het thema van de dag in waarna het woord is aan onderzoekers die met beide benen in het heelal staan.

Wat leer je?

Elke dag vertellen de vooraanstaande bètawetenschappers over nieuwe inzichten op het gebied van hun onderzoek, nieuwe vragen die daaruit voortkomen en de grenzen van onze huidige kennis. De cursus wordt georganiseerd en begeleid door Charlotte Lemmens. Zij stelt ook het avondprogramma samen.

Wetenschap speciaal voor iedereen

Voor wie?

Deze week met topwetenschappers zijn een aanrader voor gezinnen met tieners, grootouders met kleinkinderen of senioren en zijn ook makkelijk te boeken in je eentje. Je trekt als groep met elkaar op en de maaltijden worden samen genuttigd. Het is een keer totaal wat anders en een fijne combinatie van samen zijn met wetenschapsliefhebbers in een prachtige omgeving met een bijzonder programma.

Data

Maandag 6 – vrijdag 10 augustus 2018

Aanvang maandag om 10.30 uur, einde vrijdag om 17.15 uur.

Deelname

Arrangement 1: € 891,50 (inclusief 4 x diner met wijn, 5 x lunch, koffie/thee).
Arrangement 2: € 1.078,50 (arrangement 1 met standaardkamer en ontbijt).
Arrangement 3: € 1.118,50 (arrangement 1 met pluskamer en ontbijt). Let op: al onze pluskamers zijn eenpersoonskamers.
Arrangement 4: € 1.148,50 (arrangement 1 met comfortkamer en ontbijt).

Docenten

Prof. dr. Vincent Icke is bijzonder hoogleraar Kosmologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij studeerde theoretische Natuurkunde en Sterrenkunde te Utrecht, en promoveerde in 1972 te Leiden op het ontstaan van sterrenstelsels en grote-schaal structuur in het Heelal. Hij deed postdoctoraal onderzoek werkte op uitnodiging van Prof. Martin Reese aan de universiteiten van Sussex en Cambridge, en daarna aan het California Institute of Technology (Caltach) in Pasadena en werd vervolgens hoogleraar in Minnesota.
Zijn belangstelling in het onderzoek gaat voornamelijk uit naar drie onderwerpen. Ten eerste de kosmologie: het ontstaan van structuur in het Heelal en de invloed van vacuümfluctuaties op de dynamica van het Heelal (de kosmologische constante, ofwel “Waarom weegt de ruimte niets?”). Ten tweede de hydrodynamica van hoog-energetische en relativistische stromingen van gas rondom stervende sterren en compacte objecten, zoals planetaire nevels, supernovae en accretieschijven. Ten derde de stralings-hydrodynamica van koele gassen waarin stof en straling een rol spelen, zoals jonge sterren en AGB-sterren.
Vincent Icke werd door de Leidse Universiteit naar Nederland gehaald, waar hij op basis van zijn uitzonderlijke outreach activiteiten in Amerika als eerste hoogleraar naast zijn wetenschappelijk onderzoek en het onderwijs ook wetenschapscommunicatie in zijn leeropdracht toegevoegd kreeg.

Hij was jarenlang columnist voor NRC Handelsblad en werkte mee aan talloze televisieprogramma’s, van Klokhuis tot de Nationale Wetenschapsquiz. Daarnaast is hij beeldend kunstenaar en publicist (waaronder 20 boeken voor het bredere publiek) geeft talloze voordrachten en neemt hij regelmatig plaats aan tafel bij De Wereld Draait Door, Nieuwsuur en de Wereld van Morgen. Bij het radioprogramma de Nieuwsbv werkt hij o.a. mee aan ‘Het allermooiste” een gesproken column. Hij is te zien in films als ‘Hollands Licht’ van de gebroeders Kroon en ‘Spinoza’ van Robin Lutz. Zijn echtgenote, Charlotte Lemmens maakte een aantal dvdboxen van zijn optredens, zoals: ‘Grote Natuurkundige Theorieën’ en ‘Alles voor één meisje’. Recentelijk publiceerde hij onder meer de boeken De principes van Huygens (2013) en Zwaartekracht bestaat niet (2015) en een boek over het onderzoek naar buitenaards leven, Reisbureau Einstein, op zoek naar buitenaardse buren (2017)
Hij schrijft regelmatig in de populaire pers, zowel dag- en weekbladen als maandbladen (Zenit, Natuurwetenschap & Techniek, Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde).


Charlotte Icke-Lemmens is conceptontwikkelaar, initiator, en filmer. Zij was organisatie adviseur en leidde vele organisatie-cultuur veranderingen en kwaliteitsprogramma’s in overheid en bedrijfsleven. Werkte ook voor radio en tv. Recente werken: tentoonstelling over Christiaan Huygens in Den Haag,  met bijbehorend boek en 11 filmpjes. De DVD box ‘Alles voor 1 meisje, samen met Vincent Icke, evenals de dvd ‘Are we Alone’, over de wetenschappelijke zoektocht naar buitenaards leven.

Prof. Dr. Simon Portegies Zwart
is hoogleraar numerieke sterdynamica en sterrenstelsel dynamica aan de Universiteit Leiden. Met behulp van supercomputers simuleert hij de botsing van zwarte gaten. Hij was onlangs in de publiciteit met zijn ‘Little Green Machine” een supercomputer die niet meer een hele kamer beslaat, maar op de fiets vervoerd kan worden.
Zijn motto: ‘Space, the final frontier’. Its continuing mission to explore strange new worlds, to seek out new challenges in science, to boldly go where no one has gone before…

Supercomputers helpen Simon Portegies Zwart het heelal beter te begrijpen. ‘Onderzoek naar de ruimte kun je niet in een laboratorium doen, maar in een computer kun je wel zwarte gaten op elkaar laten botsen.’ Hij is hoofdredacteur van de Journal of computational astrophysics en senior scientist bij het internationale RIKEN Particle Simulation Team
Simon Portegies Zwart promoveerde aan de Universiteit Utrecht. Hij bekleedde diverse functies bij de Universiteit van Amsterdam, de Universiteit van Tokyo, Boston University en het Massachusetts Institute of Technology en kwam als KNAW-fellow terug in Nederland. Hij won vele prijzen en eervolle benoemingen.
Zijn onderzoeksinteresses liggen bij Computational Gravitational Dynamics, Stellar and Binary Evolution, Galaxy Dynamics, Modeling Dense Stellar Systems, Supermassive Black Holes, Binary Population Synthesis and High-performance Computing.
Prof. Portegies Zwart maakt deel uit van het AMUSE (Astrophysical Multipurpose Software Environment) team. Het doel van dit project is om een software-kader te bieden voor astrofysische simulaties waarin bestaande codes uit verschillende domeinen, zoals sterdynamica, stellaire evolutie, hydrodynamica en stralingsoverdracht gemakkelijk kunnen worden gekoppeld.

Hij houdt ervan om bijzondere projecten aan te pakken. Een klein voorbeeld zal de avond van te voren gedemonstreerd worden: EIN Stein, een uniek kaartspel dat door de deelnemers ook ter plaatse gespeeld kan worden.

Dr. ir. Frans Snik
Frans Snik werkt aan diverse astronomische instrument projecten bij de Sterrewacht Leiden. Zijn onderzoeksinteresses liggen binnen astronomische polarimetrie, (exo)planetaire atmosfeer karakterisering en zonne- en stellaire magnetische velden. De Leidse exoplaneetonderzoeker Frans Snik krijgt een Starting Grant van de European Research Council (ERC). Met de beurs van 1,5 miljoen euro gaat hij technologie ontwikkelen om de atmosferen en oppervlakken van aardachtige exoplaneten te bestuderen.
Snik licht in een reactie de nieuwe onderzoeksmethoden toe: ‘Met onze vloeibaar-kristal coronograaf onderdrukken we de felle halo van sterlicht. Zo kunnen we exoplaneten direct in beeld krijgen. En in combinatie met spectroscopie en met polarisatie-metingen kunnen we dan de eigenschappen van exoplaneten in ongekend detail achterhalen.’ Eerst gaat Snik met zijn techniek waarnemingen doen met de grootste huidige telescopen. Daarna wil hij de technologie toepassen bij de European Extremely Large Telecope (E-ELT) in Chili. Met die reuzentelescoop, die in 2024 af moet zijn, kunnen astronomen voor het eerst direct naar leefbare planeten rondom nabije sterren op zoek gaan. Snik: ‘Als we dan een rotsachtige exoplaneet op de juiste afstand van de ster vinden, zetten we meteen ons arsenaal aan technieken in om zo’n planeet te karakteriseren en misschien zelfs aanwijzingen voor buitenaards leven te vinden.’

De Leidse astronomen Frans Snik en Michiel Rodenhuis hebben de techniek aangeleverd voor het kunstwerk Rainbow Station. Deze grote geprojecteerde regenboog van licht is sinds 11 december elke dag na zonsondergang op de buitenkant van het Centraal Station van Amsterdam te zien. ‘We moesten licht ontwerpen dat de machinisten niet mocht verblinden.’
Uitzending gemist? Bekijk het hier online:
DWDD – uitzending van 11 december 2014

Prof. dr. Amina Helmi is hoogleraar Dynamica, structuur en vorming van de Melkweg en schreef een baanbrekend proefschrift (waarvoor ze de Christiaan Huygens-prijs 2004 ontving) waarin de geschiedenis en het ontstaan van onze Melkweg in een nieuw licht werden geplaatst. Helmi bedrijft een soort astro-archeologie; ze gebruikt de informatie van sterfossielen om het ontstaan van de Melkweg te reconstrueren.

Helmi heeft een aantal gerenommeerde subsidies ontvangen, zoals een VIDI van NWO in 2003 en, in 2009, een ERC Starting Grant van de EU. De ERC Starting Grant is een persoonsgebonden Europese subsidie die onderzoekers ondersteunt bij het oprichten van een onderzoeksteam of een onderzoeksprogramma. Ze is actief in allerlei internationale netwerken en is in 2017 benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.

Een team met Amina Helmi bracht in augustus 2014 in Science voor het eerst de ruimtelijke verdeling van de onbekende materie tussen de sterren in beeld. In 2015 ontving ze van NWO een VICI-subsidie van 1,5 miljoen euro, om de vormingsgeschiedenis van de Melkweg ontrafelen.

 

 

Prof. dr. J.G. (Gert) van Dijk
hoogleraar Klinische neurofysiologie Universiteit van Leiden en LUMC.
Hij promoveerde in 1992 en zijn oratie in 2002 had als titel: Hoe werkt dat? Slap van het lachen en flauw van angst.
Gert van Dijk is niet alleen wetenschapper en clinicus, hij is ook beeldend kunstenaar.
De combinatie daarvan, samen met een grote belezenheid en fantasie heeft hem al zo’n 30 jaar geïnspireerd tot het maken van een boek en filmpjes over een imaginaire planeet waar leven voorkomt: Furaha.
Van dat leven, de bijzondere vormen die ontstaan bij andere omstandigheden dan op Aarde, zoals een andere zwaartekracht, en sommige andere grondstoffen, heeft hij hele mooie flora en fauna geconstrueerd, geschilderd, geanimeerd tot filmpjes en er een wetenschappelijke basis onder gelegd. The best of both worlds biedt hij in zijn sprankelende en geestige presentatie van planeet Furaha.

Prof. Henk Hoekstra werkt als hoogleraar observationele kosmologie aan de universiteit van Leiden.
Zijn belangrijkste gebied van onderzoek is observationele kosmologie, met een bijzondere aandacht voor onderzoek naar donkere materie en donkere energie met behulp van gravitatielenzen. Hoekstra geldt wereldwijd als een van de beste experts voor het gebruik van gravitational lensing-technieken voor de studie van donkere materie en donkere energie. Daarin schuilt maar liefst 95 procent van de energie in het universum, maar de aard ervan wordt nog niet goed begrepen. Hoekstra levert met zijn werk een belangrijke bijdrage aan de ontwikkelingen in dit spannende wetenschapsveld. Dat doet hij onder meer als kosmologiecoördinator in het consortium dat verantwoordelijk is voor de Euclid-satelliet. Die zal in 2020 worden gelanceerd en waarnemingen gaan doen voor de studie van donkere materie en energie.
Hoekstra studeerde sterrenkunde in Groningen en promoveerde aldaar in 2000 cum laude op ‘A weak lensing study of massive structures’. Hierin onderzocht hij hoe de zwakke zwaartekrachtslenswerking inzetbaar is om massieve objecten in het heelal te wegen. Vervolgens verrichtte hij in Canada onderzoek aan het Canadian Institute for Theoretical Astrophysics en de University of Victoria. In 2007 kreeg hij de Alfred P. Sloan Fellowship toegekend. Een jaar later keerde hij terug naar Nederland als onderzoeker aan de Leidse Sterrewacht. In datzelfde jaar ontving hij een Vidi-beurs van NWO en een Marie Curie international reintegration grant van de Europese Unie. In 2011 ontving hij een ERC Starting Grant, in 2016 een Vici-beurs.

Marcel Vonk / foto Paul Leviton

Dr. Marcel Vonk is postdoctoraal onderzoeker aan de UVA.
Zijn favoriete onderzoeksonderwerpen zijn mathematische fysica, snaartheorie, topologische snaartheorie, matrixmodellen, niet-perturbatieve effecten. (Lees meer op zijn zeer toegankelijke website www.marcelvonk.nl)
Marcel Vonk werd in 1974 in Leiderdorp geboren. Als kind zag hij in een atlas van zijn broer een afbeelding met gegevens over alle planeten in het zonnestelsel. De enorme verschillen in de getallen die die planeten beschreven, fascineerden hem. Maar er viel ook allerlei regelmaat op: planeten die verder weg stonden van de zon deden bijvoorbeeld langer over hun rondjes om de zon. Dat was natuurlijk niet zo heel verrassend, maar wat wel verrassend was: als je voor een paar planeten die gegevens had gezien, kon je heel precies voorspellen hoe lang zo’n rondje voor een andere planeet zou duren, als je zijn afstand tot de zon wist! (Helaas was het zo’n 370 jaar te laat om dit een schokkende ontdekking te laten zijn – de regelmaat in de omlooptijden van de planeten is niets anders dan de Derde Wet van Kepler, gepubliceerd in 1619.) Marcel had rekenen altijd al heel leuk gevonden, maar vanaf dat moment was hij ook enorm geïnteresseerd in het heelal en in de natuurkundige wetten die de regelmaat in dat heelal beschrijven. Marcel ging natuurkunde en wiskunde studeren in Utrecht. In 1998 studeerde hij daar af in de theoretische natuurkunde, bij Erik Verlinde. In 2003 promoveerde Marcel vervolgens in Amsterdam, met als promotoren Erik Verlinde en Robbert Dijkgraaf. Sinds 2003 heeft hij als postdoctoraal onderzoeker de hele wereld afgereisd: hij deed onderzoek in Zweden, Frankrijk, Zuid-Afrika, Portugal en Spanje. Inmiddels is hij weer in het oude nest teruggekeerd: momenteel is Marcel onderzoeker en publiciteitsmedewerker aan de Universiteit van Amsterdam.
Naast het doen van onderzoek heeft Marcel ook het populariseren van de wetenschap altijd erg belangrijk gevonden. De belastingbetaler betaalt immers zijn salaris – dan heeft die belastingbetaler ook het recht om te horen over de interessante ontdekkingen die dat onderzoek oplevert! Naast het werk aan deze website schrijft Marcel veel populairwetenschappelijke artikelen, geeft hij lezingen, en kwam in 2010 zijn eerste populairwetenschappelijke boek, Snaartheorie uit. Ook in zijn hobby’s kan Marcel het niet laten zijn wiskundige talenten in te zetten: hij is een fervent toernooipokeraar, en won in 2010 een toernooi in de World Series of Poker, de officieuze wereldkampioenschappen. Eind 2017 verscheen zijn tweede boek voor het bredere publiek: Zwarte gaten, uitgegeven bij Amsterdam University Press. Zijn meestal zelfgemaakte illustraties zijn ook zeer de moeite waard.
Marcel geeft ook workshops over pokeren met wiskunde, en als het even meezit zal hij dat ook op een van de avonden van onze week Frontiers of Astronomy doen.
Zijn favoriete onderzoeksonderwerpen in het kort:
Mathematische fysica. De moderne natuurkunde is vooral een wiskundige beschrijving van de wereld om ons heen. Die wiskundige beschrijving is, zoals Eugene Wigner het in 1960 zei, “unreasonably effective”: het is verrassend hoe goed wiskundige structuren de natuur keer op keer weer beschrijven. De mathematische fysica onderzoekt welke wiskundige structuren precies op de natuur van toepassing zijn.
Snaartheorie. Twee belangrijke natuurkundige theorieën die de wereld om ons heen beschrijven, zijn de relativiteitstheorie en de quantummechanica. Het combineren van die twee ideeën in een overkoepelende theorie – iets wat bijvoorbeeld nodig is voor het beschrijven van zwarte gaten – blijkt erg lastig te zijn. De snaartheorie is een theorie die probeert dit “huwelijk” te bewerkstelligen door aan te nemen dat de elementaire bouwstenen van ons heelal geen puntvormige deeltjes zijn, maar kleine trillende snaartjes.
Topologische snaartheorie. De snaartheorie is een gecompliceerde theorie, waarin het doen van precieze berekeningen erg lastig kan zijn. Natuurkundigen bestuderen daarom graag “toy models”: modellen die diverse eigenschappen met een bepaalde theorie gemeen hebben, maar waarin het rekenwerk veel makkelijker is. De toplogische snaartheorie is zo’n model: in deze theorie speelt alleen de topologie (globale vorm) van objecten een rol, maar de precieze meetkundige details niet. (Een bekend voorbeeld: topologisch gezien is een koffiekopje precies hetzelfde als een donut. Beide objecten zijn een driedimensionale vorm met één gat erin, en de voorwerpen kunnen zonder “knippen en plakken” in elkaar vervormd worden.) Het rekenen aan topologische snaren blijkt niet alleen veel makkelijker dan het rekenen aan “gewone” snaren; de topologische snaartheorie vormt bovendien een subsector van de gewone snaartheorie. Dat wil zeggen dat een deel van de berekeningen in de gewone snaartheorie ook in de topologische snaartheorie gedaan kan worden, en daar op veel eenvoudigere wijze tot precies dezelfde antwoorden leidt!
Matrixmodellen. Een matrix (meervoud: matrices) is een tabel van getallen. De matrixrekening is een efficiënte wiskundige manier om met zulke tabellen in hun geheel te rekenen: we kunnen twee matrices bijvoorbeeld optellen, vermenigvuldigen, enzovoort. Ook hier is weer sprake van “unreasonable effectiveness”: er blijken allerlei natuurkundige systemen te zijn waarop deze matrixrekening van toepassing is. Het belangrijkste voorbeeld is het zogenaamde Standaardmodel dat alle bekende elementaire deeltjes beschrijft. Ook snaartheorieën kunnen vaak op een “duale” manier beschreven worden met behulp van matrices – maar in dat geval zijn de tabellen vaak oneindig groot. Door natuurkundige modellen te beschrijven (of benaderen) met behulp van matrices ontdekken we vaak allerlei eigenschappen van zo’n model die in de oorspronkelijke beschrijving verborgen bleven.
Niet-perturbatieve effecten. Een andere methode om ingewikkelde natuurkundige berekeningen eenvoudiger te maken is de storingsrekening. In de storingsrekening wordt ook uitgegaan van een eenvoudiger model voor een bepaalde natuurkundige theorie, waarna dit model vervormd (verstoord) wordt tot het eigenlijke model dat we willen onderzoeken. De uitkomsten in het volledige model liggen vaak dicht bij die in het vereenvoudigde model, en het verschil kan worden uitgedrukt als een wiskundige reeks in een kleine parameter die het verschil kwantificeert: de storingsparameter. Zo’n storingsreeks geeft ons heel veel informatie over het systeem dat we bestuderen, maar sommige informatie blijft in zo’n reeks verborgen. Met behulp van wiskundige technieken met namen als “transseries” en “resurgence” proberen we ook dergelijke niet-perturbatieve effecten te beschrijven en te voorspellen.

 

Prof. dr. Chris van den Broeck is bijzonder hoogleraar in Theoretical Particle Physics and Cosmology, bij het Van Swinderen Institute for Particle Physics and Gravity van de Rijksuniversiteit Groningen (RUG). Zijn onderzoeksveld betreft gravitatiegolven. Van den Broeck is tevens verbonden aan het Nikhef – Nationaal instituut voor subatomaire fysica – en is lid van de LIGO-Virgo Collaboration dat bekend maakte de eerste zwaartekrachtgolven van samensmeltende neutronensterren te hebben opgevangen.

Bij het Nikhef is Van den Broeck werkgroepleider onderzoek en leidt hij de analysegroep voor zwaartekrachtsgolven. Hij is tevens lid van de LIGO-Virgo Collaboration en heeft actief meegewerkt aan de analyse van de eerste gravitatiegolfobservaties, waaraan onlangs de Nobelprijs voor de natuurkunde is uitgereikt.

Prijzen in fundamental physics  Van den Broeck (België, 1974) studeerde theoretische fysica in Leuven en promoveerde in 2005 aan de Pennsylvania State University (USA) onder begeleiding van Prof. Abhay Ashtekar op theoretisch onderzoek over zwarte gaten en neutronen sterren. Van 2005 tot 2009 vervulde hij een postdoc-positie bij de universiteit van Cardiff (UK) als lid van de LIGO Collaboration, waarna hij een vaste aanstelling bij het Nikhef verwierf en lid werd van de Virgo Collaboration. Hij is momenteel co-chair van de LIGO-Virgo working group on Testing General Relativity. Als lid van de LIGO-Virgo samenwerking deelde hij in de 2016 Special Breakthrough Prize in Fundamental Physics ($ 3 miljoen) en de 2016 Gruber Cosmology Prize. Laatstgenoemde prijs wordt uitgereikt door de Gruber Foundation van de Yale University (USA). Van den Broeck is tevens associate editor van het tijdschrift “General Relativity and Gravitation”.

Quantum Universe en neutronensterren  Als bijzonder hoogleraar bij het Van Swinderen Institute aan de RUG zal Van den Broeck zich gaan inzetten voor onderwijs over gravitatiegolven in de track Quantum Universe van de Master in Physics, voor het onderzoeken van het sterke veld regime van zwaartekracht, het bepalen van de interne structuur van neutronensterren aan de hand van zwaartekrachtsgolven, en voor de realisatie van de Einstein Telescope, die mogelijk in Limburg gebouwd zal gaan worden.

Op 11 februari 2016 vierde Chris de eerste meting van zwaartekrachtsgolven onder andere in DWDD, samen met o.a. Gijs Nelemans, Jo van den Brand, Vincent Icke en Govert Schilling. (Klik op plaatje om uitzending te zien).

Van den Broeck wil deze gravitatiegolven direct waarnemen met behulp van laser-interferometrie, door deelname aan bestaande internationale projecten, zoals Virgo, alsook de geplande projecten LISA en de Einstein-telescoop. Deze laatste heeft een prominente plaats op de Europese roadmap voor de astrodeeltjesfysica en een ontwerpstudie heeft steun vanuit de EU gekregen. Het Nederlandse programma brengt unieke analytische en technische kennis in, die onontbeerlijk is voor het succes van dit internationale experiment.

 

Locatie

Landgoed ISVW
Dodeweg 8
Leusden, 3832 RD Nederland
Telefoon:
033 – 465 07 00
Website:
isvw.nl

Organisator

ISVW
Telefoon:
033 465 0700
E-mail:
receptie@isvw.nl
Website:
www.isvw.nl

Back to Top ↑
    • nl
  • Winkelmand

  • Programmakrant ISVW

  • Laatste kans!

    wo 25

    Søren Kierkegaard: filosoof? theoloog? acteur? Schrijver!

    25 april om 10:30 tot 29 april om 12:30
    ma 30

    Mens en natuur in het Antropoceen

    30 april om 10:30 tot 4 mei om 12:30
    mei 05

    De essentie van Montaigne

    5 mei om 10:30 tot 6 mei om 12:30
    mei 05

    Esthetica en kunstfilosofie: het sublieme in de kunst

    5 mei om 10:30 tot 6 mei om 12:30
    mei 06
    mei 12

    Japanse filosofie: de weg der goden

    12 mei om 10:30 tot 13 mei om 12:30
    mei 13

    Filosoferen met kinderen en jongeren

    13 mei om 10:00 tot 17:00
  • NIeuw bij ISVW uitgevers

  • Meld je aan voor onze nieuwsbrieven

  • @isvwijsbegeerte