PAKKENPROLETARIAAT.3D

Klaas Mulder – Pakkenproletariaat

24,95

SKU: 978-94-91693-33-5 Categorie:

Productbeschrijving



Nu een miljoen mensen op zoek zijn naar meer of ander werk en honderdduizenden studenten zich voorbereiden op de arbeidsmarkt wordt het tijd om het eerlijk te zeggen: er is geen werk, en het komt er ook niet aan. In zijn boek Pakkenproletariaat schetst Klaas Mulder het onafwendbare verval van de witte-boordensector en het ontstaan van een klasse van hooggeschoolde werklozen. Meer scholing is geen oplossing. Niet het terugdringen van schooluitval, maar het beter voorbereiden van jongeren op de schorteneconomie is nodig om de lont uit het kruitvat te halen.

Werkgelegenheid, zorg en onderwijs zijn de grote thema’s in het politieke debat van dit moment, maar de antwoorden zijn opvallend schraal. Roepen dat we ‘werk moeten maken’ betekent niet, dat we ook realistische plannen hebben om meer dan 5 of 10 % van de werkzoekenden weer aan de slag te krijgen. In de zorg ontkomt geen enkele partij aan de fatale mix van dienstenverschraling (u krijgt minder) en lastenverzwaring (u betaalt meer en moet meer zelf doen). En ten aanzien van het onderwijs blijven politici maar roepen dat er geld bij moet, ondanks de sterk oplopende aantallen goed geschoolde werklozen en de steeds sterkere signalen dat de schooljeugd er zelf – met reden – weinig vertrouwen in heeft.

Klaas Mulder, filosoof en organisatieadviseur gespecialiseerd in de analyse van investeringsbeslissingen, waagde zich aan het antwoord dat economen maar niet gevonden krijgen. Zijn gevoel van urgentie is groot. Als de grote werkloosheid niet zomaar over gaat, wat betekent dat voor de samenleving? Wat betekent het dat de leden van het pakkenproletariaat na een dure studie geen werk vinden, of het werk gaan doen waarvoor minder doorgeleerde mensen prima in aanmerking zouden komen?

Mulder neemt de tijd om uit te leggen dat er helemaal niet zoveel redenen zijn om te vertrouwen op het herstel van de werkgelegenheid. Hij beschrijft hoe we in de laatste vijftig jaar een eindeloze hoeveelheid doggy ball jobs wisten te creëren met gemakkelijk geld. De vele honderden miljarden geleend geld in de woningmarkt en de opbrengsten van olie en gas zorgden voor een constante stroom van werk in de dienstensector en de kenniseconomie. Door deze welvaart zwaar te belasten kon zich een publieke sector vormen waarin miljoenen Nederlanders van de straat gehouden werden. In de internationale economie  wist het westen het witte-boordenwerk lang vast te houden; computers vervingen vooral het eenvoudige werk.

Dat wordt allemaal heel anders. Terwijl arbeidsmarktdeskundigen nog vast houden aan de vervangingsprognoses die doen alsof elke gepensioneerde vervangen wordt door een nieuwe Nederlandse professional zegt  die aanname in werkelijkheid meer  over het verleden dan over de toekomst. Als er duizend mensen met pensioen gaan levert dat in de meeste sectoren hoogstens 100 vacatures op, en het is maar de vraag hoe die vervuld gaan worden. Zelfs economisch herstel betekent niet vanzelf herstel van de werkgelegenheid omdat internationale concurrentie ons dwingt zo goedkoop mogelijk te produceren.

Tragisch genoeg zitten kinderen en jongeren  nog steeds  gevangen in een schoolsysteem dat hen alleen maar voorbereidt op de witte-boordenbanen die de komende jaren in grote getale zullen sneuvelen. Het zal niet lang duren tot  het besef doorbreekt  dat de schoolplicht een niet legitieme toepassing van het machtsmonopolie van de staat is. Jonge mensen moeten ervoor kunnen kiezen, wijzer te worden door werk, door buitenschools leren of door zelfstudie. Mulder laat zien dat we moeiteloos 30% op onderwijs kunnen bezuinigen.  Binnen school zijn er veel slimmere manieren om de ontwikkeling van jongeren te stimuleren, en buiten school kunnen jongeren  zich veel beter  voorbereiden op de belangrijkste vorm van werkgelegenheid van de toekomst:  de schorteneconomie. Of ze nu schoenmaker of chirurg worden, wie dicht bij zijn klanten werkt heeft het minst te vrezen van automatisering en outsourcing. Als ze tenminste beschikken over de juiste mix van vakmanschap en dienstbaarheid.

Ook Mulder weet niet hoe we ervoor kunnen zorgen dat elk mens straks weer 40 uur per week kan werken. In zijn Kleine economie voor opnieuw beginners laat hij zien dat we daar ook helemaal niet naar moeten streven. Niet het aantal uren dat we elkaar aan het werk houden, maar de mate waarin dat werk ons welzijn en welvaart bezorgt moet leidend zijn. We moeten loskomen van de koopkrachtplaatjes en de ideologie van werkverschaffing. Banenplannen zijn alleen zinvol als ze onze positie in de wereldmarkt versterken. We zouden veel meer kunnen leren van de top-orders voor onze bedrijven en moeten investeren in de talen en vaardigheden die er in de internationale markt toe doen. Niet ‘in Rotterdam spreken we Nederlands’, maar ‘in de belangrijkste haven van West-Europa spreken we Duits, Engels, Spaans, Hindi, Kantonees, Portugees en Arabisch’.

Of Pakkenproletariaat veel invloed zal hebben op de bewezen wijsheid van het economengilde is nog allesbehalve zeker. Mulder baseert zich op de paradigmatheorie van Thomas Kuhn en stelt dat we in een post-normale tijd leven waarin de rendementen van gisteren geen garanties meer geven op opbrengsten van overmorgen. In zo’n tijd van verandering komen we eindelijk eens toe aan de vragen die we nooit hardop durfden te stellen: als we in een uur meer produceren dan vroeger in een week, waarom zijn we dan niet een uur per week gaan werken?

Wie het boek zeker moeten lezen, zijn de leden van het Pakkenproletariaat zelf. Hoger opgeleide werklozen die zich afvragen wat er mis ging in de arbeidsmarkt, zullen er veel antwoorden vinden, en misschien ook wel een paar ideeën om hun eigen kansen te vergroten. Ook de mensen die jongeren voorbereiden op de arbeidsmarkt, zullen een paar uur met dit boek moeten doorbrengen.  Want als de witte-boordensector iets van vroeger is, hoe gaan we jongeren dan beter helpen om zich – nu en later – nuttig en gelukkig te voelen?

Het Pakkenproletariaat is uitgeven door ISVW uitgevers. Zie ook www.pakkenproletariaat.nl

Mulder, Klaas 2013 (2)Klaas Mulder is filosoof en organisatieadviseur. Hij is gespecialiseerd in het analyseren van aannames bij investeringen. Hij schreef Pakkenproletariaat op persoonlijke titel.  Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Amsterdam en Algemene Muzikale Vorming aan het Brabants Conservatorium. Hij werkte eerder als docent filosofie en muziek en was Senior adviseur bij Laagland’advies.

Extra informatie

Gewicht 0.372 kg
Afmetingen 21.2 x 14.7 x 2.3 cm

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Klaas Mulder – Pakkenproletariaat” te beoordelen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *